Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19844 K.2024/19609

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4, 119/1-c, 31/2. maddelerine uyan işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-d ve 66/2. maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 6 aylık asli dava zamanaşımı süresinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 10.09.2019 tarihi itibarıyla durduğu ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında,

denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 15.03.2021 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında ilk mahkûmiyet hükmünün verildiği 24.02.2010 tarihi ile daha önce açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanarak ikinci mahkûmiyet hükmünün verildiği 12.10.2022 tarihine kadar geçtiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,