Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19881 K.2024/17183

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tayin edilen 1 yıl 8 aylık hapis cezası kısa süreli olmadığından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/4. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden hapis cezasının ertelendiği gerekçesiyle Kanun'un 53/1 maddesindeki yasaklamaların uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.12.2006 tarihli 2006/301 Esas ve 2006/296 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere mahkûmiyet hâlinde hak yoksunluklarına hükmedilmemesinin kazanılmış hakka konu olamayacağı ve 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015

tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.