Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19933 K.2024/92

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

İlgili kararın kanun yararına bozulması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikâyetçinin kovuşturma aşamasında talimatla alınan beyanında, her ne kadar daha öncesinde olay günü aracından eşyalarının ve aracının aküsünün çalındığını söylemiş ise de, dayısının oğlu olan sanık ...'ın aküyü şaka amaçlı olarak aldığını ve daha sonra aküyü geri getirdiğini, araçta bulunan eşyalarını da kontrol ettiğinde bir eksikliğin olmadığını fark ettiğini, olay nedeniyle de maddî bir zararının bulunmadığını belirttiği;

ancak şikâyetçinin soruşturma aşamasındaki beyanında, çevrede yaptığı araştırmada, suça konu aküyü sanığın hurdacıya sattığını tespit ettiğini, hurdacının da kendisinden para almadan aküyü almasına izin verdiğini beyan ettiği, şikâyetçinin beyanında bahsi geçen ve hurdacılık yapan tanık Şahin Sezer'in soruşturma aşamasındaki beyanında, sanığın suça konu aküyü kendisine getirdiğini beyan ettiği ve bu konuda teşhiste bulunduğu, yine tanık ...'ın şikâyetçi ile birlikte suça konu akünün sanık tarafından hurdacıya verildiğini öğrenmeleri üzerine,

tanık Şahin'in izin vermesi üzerine aküyü aldıklarını beyan ettiği, şikayetçinin ve tanıkların beyanlarının uyum arz ettiği, suça konu akünün şikâyetçinin yaptığı araştırma neticesinde tanık Şahin Sezer'in iş yerinde ele geçirildiği, şikâyetçinin kovuşturma aşamasındaki beyanının sanığın suçtan kurtarmaya matuf olduğu, kaldı ki.

Mahkemece bu durumun gerek sübutun varlığı hususunda, gerekse etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması koşullarının oluşmadığı hususunda tartışıldığı ve isabetli bir şekilde de gerekçelendirildiği, verilen kararda bir isabetsizliğin bulunmadığı anlaşılmakla.