Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1994 K.2024/6204

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık müdafiinin sanık hakkında yalnızca hırsızlık suçundan verilen kararı temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında, Ankara 30.Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2018 tarihli ve 27.06.2018 tarih, 2017/1823 Esas ve 2018/909 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 143, 168/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan mahkûmiyet hükmüne ilişkin sanık müdafii ve sanık aleyhine katılan vekilinin istinaf istemlerinde bulunması üzerine.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi tarafından ilk derece mahkemesinin kararından farklı olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK.’nın 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, bölge adliye mahkemesinin bu kararı ile sanık hakkında hükmolunan cezanın arttırılmadığı, tekerrüre ilişkin uygulamanın da infaza ilişkin olması nedeniyle bölge adliye mahkemesinin kararını temyizi kabil hale getirmeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının ve aynı Kanun’un 286/2-b maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından,