Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19972 K.2024/2879

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen kararın; sanığın 11.12.2012 tarihli sorgusunda bildirdiği bilinen son adresi yerine doğrudan MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı ve buna göre Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca 27.05.2014 tarihinde yapılan karar tebliği işleminin usûlsüz olduğu anlaşılmış ise de.

UYAP'ta yapılan incelemede sanığın 05.05.2017 tarihli dilekçesinden (inceleme konusu karara yönelik uzlaşma talep ettiği dilekçesinden) karardan haberdar olduğunun anlaşıldığı, ancak yasal süresi zarfında sanığın temyiz talebinde bulunmadığı, 14.02.2022 tarihli dilekçesi ile eski hâle getirme talebinde bulunduğu, bunun üzerine dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, eski hâle getirme isteği hakkında karar verme yetkisinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olduğu belirlenerek yapılan incelemede;