Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/20074 K.2025/1151

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e maddesi yerine 142/1 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi yazım hatası olarak kabul edilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak,

Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın neticeten 2 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı bozma sonrası sanık hakkında 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği, hükmedilen 3 yıl 9 ay hapis cezasının sonuç olarak 2 yıl 3 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 2 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve kazanılmış hakka ilişkin uygulama maddesinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;