Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/20111 K.2024/20497

Suça sürüklenen çocuk hakkında ilk derece mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 31/2, 62, 50/3, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereği hükmedilen 6.000,00 TL adlî para cezasının suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından istinaf edilmesi akabinde bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak zamanaşımı süresinin dolması sebebiyle kamu davasının TCK'nın 66/1-e, 66/2, 67/4 ve CMK'nın 223/8 maddeleri gereğince düşürülmesine karar verilerek düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla, verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek yapılan incelemede; gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin " lehe hükümlerin uygulanmadığına, verilen düşme kararının bozularak beraat hükmü verilmesi gerekmektiğine." yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;