Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/20731 K.2024/9104

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin, 16.11.2022 tarihli ve 2022/3073 Esas, 2022/2257 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, İstanbul 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2020 tarihli ve 2019/644 Esas, 2020/146 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin, 16.03.2021 tarihli ve 2020/1559 Esas, 2021/520 Karar sayılı kararı ile duruşma açılmaksızın hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verildiği,

ancak verilen bu bozma kararında belirtilen nedenlerin aynı Kanun’un 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin duruşma açarak karar vermek yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulması kanuna aykırı olmakla beraber 5271 sayılı Kanun'un 308/A maddesi uyarınca mahallince işlem yapılabileceği belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286. maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,