KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/20821 E., 2025/4533 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Mart 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2022/838 E., 2023/471 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
327 kelime·2 dk okuma
Gebze 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.05.2023 ve 17.05.2023 tarihli, 2022/838 Esas, 2023/471 Karar sayılı karar ve ek kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuk müdafîinin, yüzüne karşı tefhim edilen kararı 16.05.2023 tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz ettiği ve temyiz isteminin 15 günlük yasal süresi içerisinde yapıldığı belirlenmekle, temyiz isteminin süreden reddine dair İlk Derece Mahkemesinin 17.05.2023 tarihli ve 2022/838 Esas, 2023/471 Karar sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen kararın; 7165 sayılı Kanun'un 9. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuk müdafîinin temyiz isteminin; suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/20821, K. 2025/4533, 13 Mart 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama