Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/20848 K.2025/24703

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin "suç tarihinde akıl sağlığının bulunmadığına, lehine raporlarının bulunduğuna" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içerisinde mevcut 11.11.2018 tarihli tutanağa göre kamera görüntülerinden kimliği tespit edilen sanığın evine gidildiğinde, bahçede açıkta görünen suça konu eşyaların kolluk tarafından alınarak şikâyetçiye teslim edildiği, sanığın rızai bir iadesinin bulunmadığı olayda, koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesi uyarınca indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.