Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/20901 K.2024/820

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57990 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Erzurum 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/10/2018 tarihli ve 2018/176 esas, 2018/866 sayılı kararının dosyanın diğer sanığı Hakan Daşdemir tarafından istinaf edilmesi üzerine, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 31/10/2019 tarihli ve 2019/4153 esas, 2019/2295 sayılı kararı ile, konut dokunulmazlığının ihlali suçunun unsurları oluşmadığından beraatine hükmedildiği, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 03/07/2014 tarihli ve 2014/12538 esas, 2014/23617 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, lehe bozmanın aynı durumdaki diğer sanıklara sirayet ettirilmesinin bir zorunluluk olduğu,

sanık hakkında Mahkemesince 07/04/2021 tarihli ve 2021/8 esas, 2021/457 sayılı karar ile hükmün açıklanmasına ve sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanık ...'ya sirayet ettirilmesi olanağı ortadan kalkmış olduğu gözetilerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre sanığın müştekiye ait yapımı devam eden inşaata diğer sanıklarla birlikte gittikleri, binanın giriş sağ tarafında bulunan dükkanın içine girerek elektrik kabloları ve doğalgaz vanalarını alarak olay yerinden uzaklaştıkları olayda, Mahkemesince sanığın hırsızlık amacıyla girdiği yerin inşaat halinde, boş, içinde oturulmayan ve ticari faaliyet yürütülmeyen durumda olmasına karşın atılı suçun yasal unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden, sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyet hükmü kurulmasında isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4. maddesinin (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. Dosya kapsamına göre hükümlünün şikâyetçiye ait yapımı devam eden inşaata diğer sanıklarla birlikte gittikleri, binanın giriş sağ tarafında bulunan dükkanın içine girerek elektrik kabloları ve doğalgaz vanalarını alarak olay yerinden uzaklaştıkları olayda, Mahkemesince hükümlünün hırsızlık amacıyla girdiği yerin inşaat halinde, boş, içinde oturulmayan ve ticari faaliyet yürütülmeyen durumda olmasına karşın atılı suçun yasal unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un 223/2 maddesinin (a) bendi uyarınca hükümlünün beraatine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR