Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/20958 K.2023/6094

Başsavcılığının 05.07.2023 tarihli ve KYB-2023/60860 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"1- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/09/2015 tarihli ve 2015/549 esas, 2015/780 sayılı kararının incelenmesinde, Sanık hakkında mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesi uyarınca belirlenen 4 ay hapis cezasından, anılan Kanun'un 168/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapıldığında 1 ay 10 ... yerine 2 ay 20 ... hapis cezasına hükmedilmesini takiben, bu cezadan da aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucu, 1 ay 3 ... yerine ve 2 ay 6 ... hapis cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde,

2- Nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/09/2015 tarihli ve 2015/549 esas, 2015/780 sayılı kararının incelenmesinde, A- Sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h maddesi uyarınca belirlenen ... ceza üzerinden aynı Kanun’un 143/1. maddesi gereğince yarı oranında artırım yapılması gerekirken 1/3 oranında artırım yapılmasında, B- Sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1 ve 168/1. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 2 ay 20 ... hapis cezasından,

anılan Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında 1 yıl 10 ay 6 ... yerine ve 1 yıl 10 ay 20 ... hapis cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde, C- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/4. maddesinde yer ...

“Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanık hakkında ertelenmesine karar verilen 1 yıl 10 ay 20 ... hapis cezasının kısa süreli olmadığı ve bu itibarla anılan Kanun'un 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, anılan hak yoksunluklarının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesinde, 3- Sivas 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/11/2019 tarihli ve 2019/232 değişik iş sayılı kararına yönelik incelemede, Somut olayda,

sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyetine ilişkin Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/09/2015 tarihli kararı ile atılı suçtan verilen erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin anılan Mahkemenin 11/10/2019 tarihli ek kararına karşı Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 15/11/2019 tarihli yazısı ile itiraz ve temyiz yoluna başvurulduğu,

Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 15/11/2019 tarihli dilekçesinde özetle, sanık ve müdafiinin yüzüne karşı verilen 03/09/2015 tarihli kararda kanun yollarına başvurma süresinin, tebliğ ve tefhimden itibaren denilmek suretiyle, ne zaman başlayacağı hususunda tarafların yanıltıldığı gibi sanık ve müdafiine de anılan kararın tebliğ edilmediği,

bu itibarla söz konusu kararın usulüne uygun kesinleşmediğinden aynen infazına da karar verilemeyeceği gerekçesiyle yapılan itiraz yerinde görülerek mercii Sivas 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/11/2019 tarihli kararı ile erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/10/2019 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verildiği, Diğer yandan Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 15/11/2019 tarihli dilekçesi ile sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinde bulunulması üzerine,

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 06/10/2022 tarihli ve 2021/21292 esas, 2022/13248 karar sayılı ilamında yer ..., "Kararın sanık ve sanığın zorunlu müdafiine tefhim edilmiş olması karşısında tebliğ veya tefhim şeklindeki yanıltıcı kanun yolunun müdafii yönünden geçerli olamayacağı gözetilmeksizin erteli hapis cezasının aynen infazına yönelik 11.10.2019 tarihli karara karşı Cumhuriyet savcısınca yapılan itirazın kabulüne dair Sivas 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2019/232 D.iş 26.11.2019 tarihli kesin verilen karara ilişkin olağan üstü kanun yoluna gidilmesi olanaklı kabul edilmiş,

aynı hususun Cumhuriyet savcısı yönünden de geçerli olması karşısında tebliğnamedeki temyiz isteminin süresinde kabulüne yönelik düşünceye de iştirak edilmemiştir. " şeklindeki açıklama ile temyiz isteminin reddine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, anılan Yargıtay ilamında da belirtildiği üzere Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/09/2015 tarihli kararının sanık ve sanık müdafiine tefhim edilmiş olması karşısında, tebliğ ve tefhim şeklindeki yanıltıcı kanun yolunun müdafii yönünden geçerli olamayacağı, anılan kararın usulüne uygun kesinleştiği,

bu itibarla denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin verilen 11/10/2019 tarihli ek kararın usulüne uygun olduğu gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabülüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. KARAR I. Sivas (Kapatılan) 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.09.2015 tarihli ve 2015/549 Esas, 2015/780 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden.

1. Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1. maddesi uyarınca verilen 4 ay hapis cezasından, 5237 sayılı Kanun’un 168/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılırken 1 ay 10 ... hapis cezası yerine, 2 ay 20 ... hapis cezasına, devamla aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 1 ay 3 ... hapis cezası yerine 2 ay 6 ... hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2. Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h maddesi uyarınca belirlenen ... ceza üzerinden, aynı Kanun’un 143/1. maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle 1/2 oranında artırım yapılması gerekirken, 1/3 oranında artırım yapılması, 3. Sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143/1 ve 168/1. maddeleri uyarınca verilen 2 yıl 2 ay 20 ... hapis cezasından, aynı Kanun’un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 10 ay 6 ... hapis cezası yerine 1 yıl 10 ay 20 ... hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

4. Hırsızlık suçundan kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendindeki kendi alt soyu üzerindeki hak yoksunlukları hariç olmak üzere uygulanması gerektiğinin gözetilmemis nedenleriyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Sivas (Kapatılan) 6. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip temyiz edilmeksizin kesinleşen 03.09.2015 tarihli ve 2015/549 Esas, 2015/780 Karar sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiyle;

sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 151/1. maddesi uyarınca hükmolunan 4 ay hapis cezasından, aynı Kanun’un 168/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılarak 1 ay 10 ... hapis cezası ile, devamla aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 1 ay 3 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, sanık hakkında aynı Kanun’un 142/2-h maddesi uyarınca hükmolunan 5 yıl hapis cezasından, aynı Kanun'un 143/1. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılarak 7 yıl 6 ay hapis cezası ile,

devamla aynı Kanun’un 168/1 maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılarak 2 yıl 6 ay hapis cezası ile, devamla aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kanun yararına bozma talebinin aleyhe sonuç doğurmama ilkesi ve aynı zamanda (2) ve (3) nolu bozma sebeplerinde belirtilen yanılgılı uygulamalar sonucu yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlayacak şekilde bozma yapılmasının adalet ve hakkaniyete uygun olmayacağı düşünüldüğünde,

sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezasının infazının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi gereğince erteli 1 yıl 10 ay 20 ... hapis cezası üzerinden yapılmasına, kısa süreli olmayan hırsızlık suçunun erteli cezası ile ilgili olarak, 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına,

anılan maddenin 3. fıkrası gereğince cezası ertelendiği için kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise maddenin 1 ve 2. fıkralarının uygulanmamasına, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas,

2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunlarının uygulanmasının 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte gözetilmek suretiyle uygulanmasına karar verilmesine, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin Yerel Mahkemece yerine getirilmesine,

dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 2. Sivas 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.11.2019 tarihli ve 2019/232 Değişik İş sayılı kararı yönünden. Ayrıntılarına Ceza Genel Kurulunun, 04.06.1984 tarihli ve 2-196 sayılı kararında yer verildiği üzere, ilgili kişinin yüzüne karşı verilen bir hükme yönelik yasal temyiz süresi, tefhimle birlikte başlamakta olup sonradan yapılan karar tebliği, temyiz süresini yeniden başlatmayacaktır.

Ancak, tefhim ile birlikte temyiz süresinin işlemeye başlaması için kanun yolu bildiriminin Kanun'un öngördüğü şekilde ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde yapılması gerekmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 13.10.2015 tarihli ve 2015/11-120 Esas, 2015/313 Karar sayılı kararında belirtilen istisnai haller dışında, Dairemizce benimsenen görüşe göre ve Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2021/21292 Esas, 2022/13248 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, avukatların işin mahiyeti ve mesleki bilgileri dikkate alındığında, kanun yolunda yanıltılmasının mümkün olmadığının kabulünün gerektiği, bu nedenle, 03.09.2015 tarihli ve 2015/549 Esas, 2015/780 Karar sayılı kararın usûlüne uygun kesinleştiği,

bu itibarla denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında erteli hapis cezalarının aynen infazına ilişkin verilen 11.10.2019 tarihli ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; bu karara yönelik itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabülüne karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Sivas 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2019 tarihli ve 2019/232 D.İş sayılı kesin olarak verilen kararının 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine,