Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/20980 K.2024/2499

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.07.2023 tarihli ve KYB-2023/60270 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanıkların talimat yoluyla savunmasının alınması için yazıldığı ve İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/04/2015 tarihli ve 2015/48 talimat sayılı duruşmasında sanık ...'in, asıl mahkemesinde ifade vermek istediğini beyan ettiği, sanık ...'un savunmasını verdiği,

İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/09/2015 tarihli ve 2015/234 talimat sayılı duruşmasında sanık ...'in tekrar asıl mahkemesinde ifade vermek istediğini beyan etmesi karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 196/2. maddesindeki “Sanık, alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere, istinabe suretiyle sorguya çekilebilir. Sorgu için belirlenen gün, Cumhuriyet savcısı ile sanık ve müdafiine bildirilir.

Cumhuriyet savcısı ile müdafiin sorgu sırasında hazır bulunması zorunlu değildir. Sorgusundan önce sanığa, ifadesini esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemediği sorulur.” şeklindeki düzenlemede nazara alındığında, sanıkların istinabe sureti ile sorguya çekilemeyeceğinden, asıl mahkemesince dinlenmeden savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 196/2. maddesinde yer alan “Sanık, alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere, istinabe suretiyle sorguya çekilebilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin cezanın alt sınırının 5 yıl olması karşısında, sanıkların talimat ile başka mahkeme tarafından sorguya çekilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR