Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2107 K.2023/1957

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 28.01.2019 tarihli ve 2018/2249 Esas, 2019/122 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıkların yokluğunda verilen ve 06.02.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde, sanık ...'nın 12.02.2019 tarihli, sanık ...'ın 14.02.2019 tarihli temyiz sebebi içermeyen dilekçeleri ile temyiz isteminde bulundukları;

ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçelerini sunmadıkları anlaşılmakla, sanıkların temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca oy birliğiyle REDDİNE, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.04.2023 tarihinde karar verildi.