Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/21249 K.2025/2480

İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuğun 116/4, 31/3, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereği hapisten çevrili 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istinaf edilmesi akabinde, Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan incelemede TCK'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddeleri ve CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle düşürülmesine karar verilerek düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin suça sürüklenen çocuğun cezalandırılabilmesi için kesin ve yeterli delil bulunmadığı için beraatine karar verilmesi gerekirken düşme kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, daha lehe olduğu için düşme yerine beraate hükmedilmesi gerektiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;