Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/21330 K.2024/8620

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 11.01.2023 gün ve 2022/4656 Esas,2023/73 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre,Çanakkale 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.02.2020 tarihli ve 2018/139 Esas, 2020/94 Karar sayılı ve 08.06.2021 tarihli ve 2021/147 Esas, 2021/257 Karar sayılı dosyalarında verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 25.02.2021 tarihli ve 2020/996 Esas, 2021/353 Karar sayılı kararı ve 20.04.2022 tarihli ve 2021/2199 Esas,

2022/959 Karar sayılı kararıyla duruşma açılmaksızın mahkûmiyet hükümlerinin bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararlarında belirtilen nedenlerin aynı Kanun’un 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin duruşma açarak karar vermek yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulması kanuna aykırı olmakla beraber 5271 sayılı Kanun'un 308/A maddesi uyarınca mahallince işlem yapılabileceği belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, REDDİNE,