Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/21494 K.2023/5802

Başsavcılığının 18.05.2023 tarihli ve KYB-2023/ 41274 sayılı kanun yararına bozma isteminin; " Dosya kapsamına göre, sanığın müsnet suçu 11/03/2005 tarihinde işlediği, sorgusunun 14/04/2005 tarihinde yapıldığı, sanığın hakkında verilen 17/02/2015 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 20/03/2015 tarihinde kesinleşmiş olup, zamanaşımı süresinin 20/03/2015 tarihinden denetim süresi içerisinde işlenen ikinci suç tarihi olan 11/01/2018 tarihine kadar durduğu dikkate alınarak,

sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1-son, 62, 65/3 ve 522/1. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın türü ve ... sınırına göre, aynı Kanun’un 102/3, 104/2. maddelerine göre hesaplanan olağan dava zamanaşımı süresinin 10 yıl, olağanüstü dava zamanaşımı süresinin ise 15 yıl olduğu, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun’un aynı suça uyan 142/1-b, 143/1 ve 35. maddelerinde belirtilen suçlar için öngörülen cezaların türü ve ... sınırlarına göre, aynı Kanun’un 66/1-d, 67/4. maddelerine göre hesaplanan olağan dava zamanaşımı süresinin 15 yıl, olağanüstü dava zamanaşımı süresinin ise 22,5 yıl olduğu,

böylece zamanaşımı hükümleri yönünden lehe olduğu belirlenen 765 sayılı Kanun'un 102/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanık hakkında ilk mahkumiyet kararının verildiği 04/10/2007 tarihinden itibaren hükmün açıklanmasına dair kararın verildiği 15/09/2021 tarihine kadar dolmuş olduğu ve bu nedenle anılan hükmün açıklanamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında düşme kararı verilmesi gerekirken, 17/02/2015 tarihli hükmün açıklanarak yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten ... bir suç işlenmesi halinde Mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, ... zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı,

dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 20.03.2015 tarihi itibarıyla ... zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 11.01.2018 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede.

Sanığın inceleme dışı sanıklar ile birlikte gece vakti sayılan saat 01.00 sıralarında şikâyetçiye ait iş yerinin kepenk kilidini söküp dükkân camını da kırmak suretiyle içeri girerek iş yerindeki sigaraları çaldıkları olayda, sanığın eylemine uyan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 493/1-son maddesi ile suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 151/1, 116/4, 119/1-c maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, 5237 sayılı Kanun'un 7/2, 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri nazara alındığında,

dava zamanaşımı bakımından 765 sayılı Kanun hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Kanun'un 493/1-son maddesinin gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 102/3, 104/2 maddelerinde öngörülen 10 yıllık dava zamanaşımının, ilk mahkûmiyet hükmünün verildiği 04.10.2007 tarihinden itibaren 15.09.2021 tarihli 2. mahkûmiyet tarihine kadar ( 25.05.2020 tarihinde) geçtiği gözetilmeden davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Kayseri