Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/21533 K.2024/3743

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.07.2023 tarihli ve KYB-2023/65325 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Dosya kapsamına göre,

1-Sanığın eylemine uyan suçlar için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımının aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresinin 12 yıl olduğu, somut olayda suç tarihinin 20/08/2011 olduğu,

sanık hakkında 10/10/2011 tarihinde iddianame düzenlenmesi ile kesilen zamaşımının bu tarihten itibaren yeniden işlemeye başladığı ve sanığın savunmasının da 25/10/2011 tarihinde alındığı nazara alındığında, iddianamenin düzenlendiği tarih ile sanığın savunmasının alındığı tarih arasında zamanaşımını kesen başkaca bir sebep bulunmadığı anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin iddianamenin düzenlendiği 10/10/2011 tarihi ile kararın verildiği 12/11/2020 tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, kamu davasının düşürülmesi yerine, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde,

2-Sanığın müşteki ...’e ait apart daire kapısının önünde duran bir çift terliği çalması eyleminin, dosya içerisindeki keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporu ve ekindeki ayrıntılı kroki ile fotoğraflara göre, binanın ortak kullanım alanında bulunan daire kapısı önünden gerçekleştiği dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesinde tanımlanan bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 141/1. maddesi uyarınca hüküm kurulmasında, isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Hükümlünün şikâyetçi ...’e ait apart daire kapısının önünde duran bir çift terliği çalması eyleminin, dosya içerisindeki keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporu ve ekindeki ayrıntılı kroki ile fotoğraflara göre, binanın ortak kullanım alanında bulunan daire kapısı önünden gerçekleştiği dikkate alındığında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesinde tanımlanan bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 141/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması, Kanun’a aykırı olup (2) numaralı kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

2. Hükümlünün şikâyetçi ...’e yönelik hırsızlık eylemi ile birlikte diğer şikâyetçilere yönelik hırsızlık eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesine uyduğu, ayrıca hükümlünün tüm bu hırsızlık eylemlerini gece vakti işlemesi nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin de uygulandığı, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 66/1-d, 67/4. maddelerine göre zamanaşımı sürelerinin 22 yıl 6 ay ve 15 yıl olduğu ve bu sürelerin dolmaması sebebiyle hırsızlık suçları için zamanaşımından düşme isteyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma talebinin reddine karar verilmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

4. Hükümlünün yargılama konusu konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 116/4 ve 151. maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1. maddesinin (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5. Hükümlünün sorgu tarihi olan 25.10.2011 ile mahkûmiyet karar tarihi olan 12.11.2020 tarihi arasında 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğunun belirlenmesi nedeniyle konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla mahkûmiyet hükümleri kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, hırsızlık suçları için zamanaşımından düşme isteyen kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE,

2.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları için kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Ortaca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2020 tarihli ve 2011/306 Esas, 2020/683 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeni hükümlünün cezalarının kaldırılmasını gerektirdiğinden, hükümlü hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,