Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/21538 K.2024/3733

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.07.2023 tarihli ve KYB-2023/65344 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Dosya kapsamına göre;

1-Kayden 16/01/1999 doğumlu olup, suçun işlendiği 20/12/2016 tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesi gereğince indirim uygulanmamasında,

2-Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve raporun aldırılmamış olması halinde aynı Kanun'un 35/3. fıkrası gereğince bahse konu durumun nedeninin gerekçeli kararda tartışılmamasında,

3-Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı Kanun’un 53/4. maddesinde yer alan “fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, aynı Kanun’un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin dikkate alınmamasında, isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Erdemli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2019 tarihli ve 2018/172 Esas, 2019/577 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 14.04.2021 tarihli ve 2020/1439 Esas,

2021/812 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 193/1 ve 196/2. maddelerine aykırı davranılarak duruşmada kanunen mutlaka hazır bulunması gereken kişilerin yokluğunda duruşma yapılması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek.

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 14.04.2021 tarihli ve 2020/1439 Esas, 2021/812 Karar sayılı kararı ile Bölge Adliye Mahkemesinin bozması sonucu verilen ve kanun yararına bozmaya gelen Erdemli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin,14.06.2022 tarihli ve 2021/417 Esas, 2022/424 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olması ve bu nedenle kanun yararına bozmaya gelinemeyecek olması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR