Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2157 K.2025/11660

I. Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın atılı suçu annesinin hastalığı nedeniyle zorunlu nedenlerle işlediğinden hakkında 147. maddesinin tatbik edilmesi gerektiğine, katılanın zarar miktarına ilişkin beyanlarının çelişkili olduğuna, gerçek zarar belirlenmediğinden etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanamadığına, suçun gece vakti işlendiğine ilişkin katılanın görgüye dayanmayan soyut beyanı dışında delil bulunmadığından 5237 sayılı Kanun’un 143/1. maddesinin uygulanamayacağına ilişkin olduğu,

sanığın temyiz isteminin ise şikâyetçinin çalınan parasının miktarıyla ilgili çelişkili beyanları bulunması nedeniyle iddialarına itibar edilmemesi gerektiğine, aynı şekilde gece gürültüye uyandığında içerideki hırsızı fark ettiği ve açık olan pencereden kaçtığını gördüğü şeklindeki beyanlarının da çelişkili olduğuna, çok zor durumda kaldığından suçu işlediğinden hakkında 5237 sayılı Kanun’un 147. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Adlî sicil kaydına göre, tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.