KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/21627 E., 2023/10095 K.·B Ozma Üzerine
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Aralık 2023
- İncelenen kararın mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2023/35 E., 2023/555 K.
- Şikâyetçi
- ...
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
311 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında Dairemizin, 23.11.2022 tarihli 2021/6660 Esas, 2022/19522 Karar sayılı ilamında belirtildiği şekilde Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2010/533 Esas, 2011/275 Karar sayılı kararıyla verilip 14.11.2011 tarihinde kesinleşen hırsızlık suçundan hükmedilen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınarak sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesine karşın;
bozma sonrası kurulacak hükümde gözetilmesi gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesine göre, infaz aşamasında koşullu salıverilme süresine eklenecek miktar bakımından, bozma öncesi verilen (Sadece sanık tarafından temyiz edilen) kararda uygulanan Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2010/516 Esas, 2010/1046 Karar sayılı olup 25.01.2012 tarihinde yerine getirilen hırsızlık suçundan hükmedilen 1 yıl hapis cezasına ilişkin sürenin esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılıp yerine “ Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2010/533 Esas, 2011/275 Karar sayılı kararıyla verilip 14.11.2011 tarihinde kesinleşen hırsızlık suçundan hükmedilen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınmasına,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/21627, K. 2023/10095, 27 Aralık 2023 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama