Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2170 K.2024/4158

Hükümlü hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Hükümlünün eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 119/1-c maddelerinde düzenlenen birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığının ihlali suçunun uzlaşma kapsamında olmadığı ve 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanan 7188 sayılı Kanun ile 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinde yapılan değişiklik ile de uzlaşma kapsamına alınmadığı gözetilmeden dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve uzlaştırma giderinden ibaret yargılama masrafının hükümlüye yükletilmesi,