Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/21839 K.2025/4844

Kurulu’nun 2020/358 Esas, 2021/462 Karar sayılı ve 12.10.2021 tarihli ilâmında da “Görüldüğü üzere, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 7/a maddesinin 4. ve anılan maddeye dayanılarak hazırlanan Elektronik Tebligat Yönetmeliği'nin 9. maddesinin (6). fıkralarında muhatabın elektronik tebligatı tebellüğ etmiş sayılacağı tarihe ilişkin özel düzenlemeler yer almaktadır.

Bu düzenlemelere göre, "Elektronik yolla tebligat, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılır." Bunun sonucu olarak elektronik tebligatta tebellüğ tarihi elektronik tebligatın muhatabın elektronik posta hesabına ulaştığı veya okunduğu tarih olmayıp, tebligatın muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonu olmaktadır.” şeklinde belirtildiği üzere suça sürüklenen çocuk ... müdafiine gerekçeli kararın tebliğ tarihinin 19.11.2022 olarak kabulü ile kararın 15 günlük temyiz süresi içerisinde 02.12.2022 tarihinde temyiz edildiği değerlendirilerek yapılan incelemede.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, beraat kararı verilmesi gerekirken düşme kararı verilmesinin yasaya aykırı olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan "suç tarihi olan 05.05.2016 tarihinden itibaren olağanüstü dava zamanaşımı süresi olan 6 yıllık sürenin inceleme tarihi itibarıyla geçmiş olduğu anlaşılmakla, bu nedenle kamu davasının zamanaşımı nedeniyle TCK'nın 66/1-e, 66/2, 67/4, CMK'nın 231/8 madde ve fıkrasının son cümlesi, 223/8 maddeleri gereğince ayrı ayrı düşmesine karar verilmiş ise de, suça sürüklenen çocukların eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu,

suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 66/1-d, 66/4, 67/4. maddeleri uyarınca suç için öngörülen dava zamanaşımı süresinin 7 yıl 6 ay 10 yıl 15 ay olması sebebiyle henüz dolmadığı anlaşılmakla yazılı şekilde düşme kararı verilmiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Suça sürüklenen çocuklar hakkında şikâyetçiye yönelik eylemi sebebiyle kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, düzeltilerek istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan ...

Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ...