Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/21975 K.2024/22004

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın soruşturma aşamasında hırsızlık suçuna konu cep telefonunu sattığı şahsı söylediği gibi telefonu satarken çıkardığı cep telefonunun sim kartını emniyet görevlilerine verdiği ve cep telefonunun sim kartı ile beraber şikâyetçiye iade edildiği, sanığın ayrıca cep telefonunu satın alan üçüncü kişinin zararını da giderdiği anlaşılmakla, hakkında etkin pişmanlık nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,