Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/21979 K.2023/5925

A. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 12.06.2023 tarihli ve 2023/2074 Esas, 2023/2137 Karar sayılı kararı ile 19.07.2023 tarihli ve 2023/2074 Esas, 2023/2137 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2023 tarihli ve 2023/102 Esas, 2023/132 Karar sayılı kararı ile konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/1 ve 151/1. maddeleri uyarınca sırasıyla kurulan 6 ay hapis ve 4 ay hapis cezaları ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezaların türü ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer ...; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 19.07.2023 tarihli ve 2023/2074 Esas, 2023/2137 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.02.2023 tarihli ve 2023/10681 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, suç tarihinde şikâyetçinin ikametinden 2000 ABD Dolarını çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2023 tarihli ve 2023/102 Esas, 2023/132 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 63. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi uyarınca cezanın 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 12.06.2023 tarihli ve 2023/2074 Esas, 2023/2137 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; İlk Derece Mahkemesince kendisine barodan müdafi tayin edilmeden hüküm kurulduğuna, karşı tarafın zararını karşılayıp suç kabulü yapmak ve dosyanın yeniden ele alınıp eksiklikler ve usulsüzlüklerin giderilmesine ve mağduriyetinin giderilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın suç tarihinde şikâyetçinin oturduğu binaya gittiği, şikâyetçinin dairesinin kapısını kırarak içeriye girip evden 2.000 Dolar parayı çaldığı, sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğinin ... olduğu İlk Derece Mahkemesince kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinde yapılan 14.03.2023 tarihli duruşmada sanığa yasal hakları ve istemi halinde kendisine müdafi atanabileceğine dair haklarının anlatıldığı, ancak sanık tarafından müdafi talebinde bulunulmadığı gibi, sanığa zorunlu müdafi atanmasını gerektirir bir durumun da bulunmadığı, sanığın sorgusu sırasında şikâyetçinin zararını gidermek istediğine dair herhangi bir beyanda bulunmadığı ve süre talep etmediği, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı anlaşıldığından, sanığın temyiz sebepleri yerinde bulunmamış, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 12.06.2023 tarihli ve 2023/2074 Esas, 2023/2137 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.