Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/22020 K.2025/4449

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin, sanığın hırsızlık kastıyla hareket etmeyip alacağı tahsil amacıyla hareket ettiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede. Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Dosyada yer alan kroki ve bilirkişi raporuna göre, şikâyetçiye ait aracın kereste fabrikası ve idari binanın önündeki bina ve eklenti niteliğinde olmayan yol üzerindeki boş alandan çalındığı, şikâyetçinin 19.10.2014 tarihli kolluk ve 05.11.2015 tarihli duruşmadaki beyanlarında;

acil durumlarda zaman kaybı yaşamamak ve aramamak için kendisinin ve çocuklarının aracı park ettiklerinde, anahtar ile ruhsatı aracın üzerinde bıraktıklarını, şikâyetçinin oğlunun 19.10.2024 tarihli kolluktaki beyanında olay günü aracı kendisinin olay yerine park ettiği ve aracın anahtar ile ruhsatını üzerinden almadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, park halindeki anahtarları üzerinde bulunan aracın çalınması şeklindeki sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 143. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden,