Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/22053 K.2025/4737

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibari ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında yerel mahkemece tekerrüre esas alınan Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.09.2012 kesinleşme tarihli ve 2011/609 Esas, 2012/518 Karar sayılı kararının 27.12.2018 tarihli ek karar ile uzlaşma nedeni ile düşürülmesine karar verildiği için tekerrüre esas alınamayacağı sanığın adlî sicil kaydına göre başka da tekerrüre esas alınabilecek mahkûmiyetinin bulunmaması,