Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/22059 K.2024/20028

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Katılanın aşamalarda, suça konu çantanın yemek için gittiği kafede sandalye kenarında asılı vaziyette iken çalındığına dair beyanı ve dosya kapsamından olay yerinin tam olarak anlaşılamaması, olay yerine ilişkin kroki veya görgü tespit tutanağı gibi bir tutanağın da bulunmadığının anlaşılması karşısında, katılanın yeniden ifadesine başvurularak ve gerektiğinde keşif de yapılarak olay yerinin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilip, öncelikle suça konu çantanın bina veya eklentisi niteliğinde bir yerden alınıp alınmadığı tespit edilerek;

sonucuna göre bina veya eklentisinden çalındığının kabulü hâlinde eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturacağı, bina veya eklentisi dışında kalan bir alandan çalındığının kabul edilmesi hâlinde ise aynı Kanun’un 141/1 maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeden eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre ise;

2) Mahkemece sanığın eyleminin "adet gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık" suçu olarak kabul edildiği hâlde, dosya içeriğine ve kabule uygun olmayan TCK'nın 141/1.maddesinden alt sınırdan ceza tayini denildiği belirtildikten sonra en üst sınırdan 3 yıl olarak ceza tayini,

3) Sanığın adli sicil kaydına konu olan ve tekerrüre esas alınan Gebze 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.01.2015 tarihli ve 2012/951 Esas 2015/1 Karar sayılı ilâmıyla sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan doğrudan verilen 3.000,00 TL adlî para cezasının hüküm tarihinde miktarı itibarıyla 1412 sayılı CMUK'un 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı Kanun'un 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,