Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/22103 K.2024/21737

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosyada yer alan 13.10.2015 tarihli kolluk tutanağına göre, suça konu cep telefonunun sanık ...'in çantasında ele geçtiği, sanık ...'in 14.10.2015 tarihli, müdafiisi ile birlikte verdiği ifadesinde, yolda yürüyen üç kişinin yere bir poşet attıkları ve temyiz dışı sanık ...'ın poşeti eline aldığı sırada kolluk görevlilerinin kendilerini yakaladığını beyan ettiği, ancak sanık ...'in 02.11.2015 tarihli savunmasında ise telefonunun sanık ...'da, polisler tarafından bulunduğu anı görmediğini, sanık ...'ın telefonu nereden bulduğunu da bilmediğini söyleyerek çelişkili beyanlarda bulunduğunun anlaşılması karşısında;

sanığın hayatın olağan akışına uygun olmayan ve kendini suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar etmeyen mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden Tebliğnamede ki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.