Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/22098 K.2023/9703

Dosya incelenerek gereği düşünüldü. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek.

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1-4 ve 119/1-c maddelerinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-d ve 67/4. maddelerine göre, olağan dava zamanaşımının 15 yıl, kesintili dava zamaşımının 22,5 yıl olarak hesaplanması gerektiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06.03.2012 tarihi itibarıyla sürenin durduğu ve denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 29.04.2013 günü sürenin yeniden işlemeye başladığı,

hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin duran süre de gözetildiğinde, zamanaşımının gerçekleşmediği ve sanık hakkında düşme kararı verilmeyeceğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede. Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak.

5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı,

dosya kapsamına göre sanık bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06.03.2012 günü itibarıyla duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 29.04.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede.

Olay günü saat 24.00 sıralarında sanığın temyiz dışı sanıklar Ramazan ve Mazlum ile birlikte hırsızlık yapmak amacıyla şikâyetçinin iş yerinin daraba kilidini kırarak iş yerine girmesi şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 116/2-4 ve 119/1-c. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 15 yıllık ve 22 yıl 6 aylık zamanaşımı sürelerinin henüz dolmadığı gözetilmeksizin, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,