Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/22110 K.2024/17748

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Hüküm fıkrasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3 ve 50/1-a maddelerinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmiş ise de bu eksikliğin mahallinde tamamlanması mümkün görüldüğünden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma öncesinde 10.09.2015 tarihli kararla 2 yıl 9 ay 10 gün erteli hapis cezasına hükmedildiği, bozma sonrası 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1. maddesi de uygulanmak suretiyle 03.12.2020 tarihli kararla 11 ay 3 gün kısa süreli hapis cezasına hükmedilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle 18.05.2023 tarihli en son kararla 03.12.2020 tarihli hükmün açıklanarak 11 ay 3 gün kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi gözetilerek 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilerek neticeten 6.660,00 TL para cezasına hükmedildiği,

suç tarihi itibarıyla daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş suça sürüklenen çocuk hakkında kısa süreli hapis cezasının seçenek tedbirlere çevrilmesi zorunluluğunun bulunduğu ve adlî para cezasının ertelenemeyeceği tespit edildiğinden tebliğnamedeki ertelemenin kazanılmış hak oluşturacağı yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.