Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/22116 K.2024/5104

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.11.2010 gün 274-300. 06.12.2008 gün 144-234, 23.09.1974 gün 224-408 ve 16.04.1973 gün 213-345 sayılı kararlarında temyiz süresinin geçirilmesinden sonra eski hâle getirme başvurularını değerlendirme yetkisinin Yargıtay'da olduğu belirtilmiştir.

Anılan Ceza Genel Kurul Kararları ışığında ve 5271 sayılı CMK'nın 42. maddesi uyarınca eski hâle getirme istemi konusunda karar verme görevinin, bu istemle birlikte temyiz itirazı da yapılmış bulunduğundan, Yargıtay’a ait olduğu bu nedenle 08.06.2023 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu, sanığın yokluğunda verilen 05.02.2009 tarihli kararın sanığın savunmasında bildirdiği en son adrese tebliğe çıkarıldığı fakat adresin yetersiz olması nedeniyle bila tebliğ iade edildiği, ikinci kez tekrar aynı adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ yapıldığı,

yapılan tebliğin usulsüz olduğu fakat sanığın 22.11.2011 tarihli dilekçesi ile mahsup talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında, en geç 22.11.2011 tarihi itibarıyla öğrendiği karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 07.06.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu,