Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/22144 K.2025/1869

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık vasisinin 17.08.2021 tarihli dilekçesinde eski hâle getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin eski hâle getirme talebiyle birlikte olması hâlinde karar verme yetkisinin yüksek Yargıtay'ın ilgili dairesinde bulunduğu, sanığa yapılan gerekçeli karar tebliğ ve sanığın temyiz talebinin reddine ilişkin 08.04.2009 tarihli ek karar tebliğ işlemlerinin CMK'nın 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olmadığı, sanığa CMK'nın 263. maddesine uygun şekilde bildirimde bulunulmaması gözetilerek,

sanık vasisinin eski hâle getirme ve temyiz talebinin reddine ilişkin 24.08.2021 tarihli ek kararın hukuki geçerlilikten yoksun olduğu ve ek kararın sanık vasisine 10.09.2021 tarihinde tebliğ ediliği ve 13.09.2021 tarihli dilekçe ile ek karara karşı temyiz talebinde bulunduğu da gözetilerek ek kararın kaldırılması gerektiği belirlenerek ve sanık vasisinin 17.08.2021 tarihli dilekçesinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğunun tespitiyle yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın gözaltına alındığı karakolun tuvaletindeki buzla cama kafa atarak kırmak suretiyle gerçekleşen olayda, eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 152/1-a maddesinde düzenlenen kamu malına zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 8 yıllık asli dava zamanaşımının, sanık hakkında ilk mahkûmiyet kararının verildiği 16.04.2008 tarihinden inceleme tarihine kadar geçen sürede dolduğunun anlaşılmış olması,