Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/22181 K.2025/2112

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kolluğa suç ihbarında bulunan tanık ...'ın "Güzelyalı semtinde bulunan ekmek fırınında çalışırım, olay günü saat 02.30 sıralarında odun almak için dükkânın önüne çıktığımda iki erkek şahsın siyah bir bisikleti Atatürk Caddesi üzerinde kilidini açmaya çalışırken görünce çalmaya çalıştıklarını düşünerek polise haber verdim." şeklindeki ifadeler karşısında, tanığın bisiklet hırsızlığı şüphesiyle ihbarda bulunduğu, ancak bisiklet hırsızlığının nereden yapıldığına, mağdurun kim olduğuna dair açıklamalarda bulunmadığı,

bu nedenle suça konu bisiklet ile gezerken yakalanan sanığın kendi anlatımıyla mağdurun kim olduğunun belirlenip bisikletin iade edilmiş olması ve şikâyetçinin 10.01.2023 tarihli duruşmada zararının giderildiğine dair beyanı karşısında, soruşturma aşamasında gerçekleşen iade nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,