Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/22227 K.2025/2089

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibari ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargılama giderlerinin dökümünün, hükmün esasını oluşturan kısa kararda denetime olanak verecek şekilde gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, gerekçeli kararda, ''Sanığın sarfına neden olduğu ayrıntısı gerekçeli kararda bildirilecek olan yargılama giderlerinin sanıktan tahsili ile hazineye irat olarak kaydına'' karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 324. maddesine aykırı davranılması ve önceki hükmün sanık tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükümden yargılama giderine ilişkin kısım çıkarılarak yerine "bozma kararı öncesi ilk kararda belirtilen yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline,