Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/22231 K.2025/2090

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibari ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargılama giderlerinin dökümünün, hükmün esasını oluşturan kısa kararda denetime olanak verecek şekilde gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, gerekçeli kararda, “Kovuşturma için yapılan yargılama giderlerinin terkin miktarının altında kalması halinde hazine üzerinde bırakılmasına, terkin miktarının üzerinde kalması halinde sanıktan tahsili ile hazineye irat kaydına,” karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 324. maddesine aykırı davranılması ve önceki hükmün sanık tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükümden yargılama giderine ilişkin kısım çıkartılarak yerine "Bozma kararı öncesi ilk kararda belirtilen yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline,