Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/22195 K.2023/4890

...

...

MAHKEMESİ

Ceza Dairesi

SAYISI

2023/1649 E., 2023/1965 K.. SUÇ : Hırsızlık

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.02.2023 tarihli ve 2023/11829 esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında katılanın otoparka çektiği aracının anahtarını haksız yere ele geçirerek aracı çalması eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 53 ve 58. maddelerinin uygulanması istemiyle dava açılmıştır.

2. Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.05.2023 tarihli ve 2023/194 Esas, 2023/405 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d, 143, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 22.06.2023 tarihli ve 2023/1649 Esas, 2023/1965 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizi; sanığın ikrarının lehine indirim sebebi olarak değerlendirilmesi gerektiğine, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin az olduğuna, sanığın cezaevinde olması sebebiyle zararı elinde olmayan sebepten dolayı karşılayamadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, geceden sayılan zaman dilimi olan saat 22:16'da katılanın aracının anahtarını bıraktığı otel lobisinden araç anahtarını alıp bu anahtarla aracı çalıştırmak suretiyle olay yerinden ayrıldığı, aracın geçiş yaptığı yerin PTS sistemi ile tespit edilerek haber merkezi tarafından anons edilmesi üzerine görevlilerce takip edilmesi sonucunda bir süre sonra kontrollü bir şekilde durdurulduğu ve bu suretle sanığın yakalandığı, iddia, tutanaklar, ikrar ve tüm dosya kapsamı ile sanığın haksız yere ele geçirdiği anahtar ile aracı ve ayrıca katılanın beyanına göre araç içerisindeki bazı eşyaları çalmak suretiyle atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Yapılan yargılamaya, karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonucunda oluşan takdirine suçun sübut ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, cezayı belirleme gerekçelerinin nitelik ve derecesine göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamında yer alan CD izleme tutanakları, katılan beyanları, sanık savunmaları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın aracın kontak anahtarını haksız yere ele geçirerek aracı çalıştırıp çaldığı, araç ile seyir hâlindeyken polislerce yakalandığı, Mahkemece zararı gidermesi için sanığa süre verilmesine rağmen bahse konu zararı gidermediği, katılanın beyanlarına göre sebebiyet verdiği zararların ağırlığı göz önüne alındığında mahkemece uygulanan hükümler bakımından hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 22.06.2023 tarihli ve 2023/1649 Esas, 2023/1965 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.