Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/226 K.2024/13652

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilâmda yaşının 18'den küçük olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeyerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/5. maddesine aykırı davranılması,

2- Temyiz edilmeden kesinleşen hırsızlık suçundan kurulan hükümde, sanığın duruşmadaki iyi hali ve suçu işlediği yönündeki samimi ikrarı lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uygulandığı halde bu suçtan hüküm kurulması sırasında sanığın suça eğilimli kişiliği nazara alınarak cezasında takdiri indirim yapılmasının geleceği üzerinde olumlu etki yapacağı hususunda kanaat oluşmaması nedeniyle sanık hakkında aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca cezada indirim yapılmasına yer olmadığına karar verilerek çelişkiye neden olunması,