Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/22659 K.2025/22390

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın atılı suçu işlemediğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gözetilerek oluşan şüphe nedeniyle kararın sanık lehine bozulması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içerisindeki Görüntü İnceleme, Araştırma ve Tespit Tutanağı ile katılanın aşamalardaki anlatımlarına göre; sanığın, katılana ait ikametin bulunduğu binanın depo kısmına, posta kutularındaki anahtarı kullanarak girdikten sonra suça konu bisikleti çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d-h. maddelerinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden sadece aynı Kanun'un 142/2-d maddesi ile uygulama yapılması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.