Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/22842 K.2025/2676

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; paranın bloke olmasından dolayı zarar oluşmadığı ve eylemin sanık tarafından gerçekleştirilmediğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın hırsızlık suçundan mahkûmiyetine ilişkin olarak ilk derece mahkemesince verilen hükmün istinaf edilmesi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 07.01.2019 tarihli ve 2019/1006 Esas, 2020/5 Karar sayılı kararı ile anılan ilk derece mahkemesi kararının kaldırarak yeniden hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında; temyiz incelemesinden önce 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca bozma sonrası yargılamanın Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince yapılarak bir karar verilmesi gerekirken 5271 sayılı CMK'nın 289/1-d maddesi kapsamında kesin hukuka aykırılık oluşturacak biçimde görevsiz mahkemce duruşma açılıp karar verilmesi,