Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/22945 K.2025/23156

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin "lehe hükümlerin uygulanmadığına;" sanık müdafiinin temyiz isteminin "eksik inceleme ile karar verildiğine, cezalandırmaya yeterli somut delil bulunmadığına, teşebbüs hükümlerinin değerlendirilmediğine, kanuni ve takdiri indirim sebeplerinin uygulanmadığına ve neden uygulanmadığına dair gerekçeye yer verilmediğine, cezanın orantılı olmadığına, sanığa zararı gidermesi için imkan tanınmadığına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;