Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/22974 K.2025/24351

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz talebinin mahkemenin gerekçesi ile olayın oluş şeklinin birbiri ile çelişmekte olduğu, iddia edildiği gibi sanığın olayda dahilinin olmadığı, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı, kamera görüntülerinin taraf beyanları ile uyuşmadığı, sanığın sadece dükkânın önünde beklediği, suça iştirak ettiğinin doğru olmadığı, sanığın hırsızlık olayından haberi olmadığı, ancak TCK 39 kapsamında bir değerlendirme yapılabileceği, mahkemenin kanuna aykırı şekilde üst sınırdan ceza verdiği,

gerekçede her ne kadar çalınan malın değerini göstermişse de ortada iddia edildiği gibi değerde bir mal olmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;