Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/23014 K.2025/21915

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz talebinin spor çantasının olaydan altı ay kadar önce parkta oturduğu esnada çalındığı ve sanığın bu olayla ilgili abisinin şikâyetçi olacağını düşünerek herhangi bir şikâyette, müracaatta bulunmadığını, sanığın söz konusu olayda çantasının içerisinde bulunan cep telefonu, cüzdanı ve kartlarının tamamı iradesi dışında kendisinin zilyetliğinden çıkmış olduğu, hiçbir şekilde hırsızlık suçunu işlemediğini, tam tersi kendisinin de mağdur edildiğini açıkça belirttiğine yönelik olduğu,

sanığın temyiz talebinin suçlamayı kabul etmediği, kendisine verilen cezanın haksız ve hukuksuz olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;