Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/23025 K.2025/22788

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz talebinin cezanın asılsız olduğu, suçu işlemediği, hırsızlık yapmaya ihtiyacı olmadığına yönelik olduğu, sanık müdafiinin temyiz talebinin sanığın samimi bir şekilde olayı anlattığı, olayın sanığın anlattığı doğrultuda olduğu, dosyada sanığa isnat edilen suçu işlediğine dair somut delil olmamasına rağmen sayın mahkemenin beraat kararı vermesi gerekirken, cezalandırılmasına karar verdiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;