KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/2310 E., 2024/15337 K.·B Ozma Üzerine
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ekim 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlâli
- Hükümler
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
409 kelime·2 dk okuma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I)Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık hakkında yasal şartları oluşmadığı hâlde TCK'nın 168/1.maddesi uyarınca indirim yapılması ile katılanın 2 koli bira, yabancı içki ve laptopun çalındığına dair beyanı karşısında, suça konu malların TCK’nın 145. maddesinin uygulanmasını gerektirecek değer azlığına konu olmamasına rağmen uygulanması hususları, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,
II) Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;
12.03.2015 tarihli bozma öncesi hükümde sanığın işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan sonuç ceza olarak TCK'nın 116/4, 119/1-c, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün sanık tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz bulunmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde TCK'nın 116/4, 119/1-c, 43/1, 62. Maddeleri gereğince verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının, CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infaz edilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi atfı ile halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi yerine, 5271 sayılı CMK'nun 307/4. maddesinin hükme esas alınması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/2310, K. 2024/15337, 21 Ekim 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama