Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/23105 K.2025/22782

I)Sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçuna ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 20.12.2022 tarih, 2022/3593 Esas, 2022/3392 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca kısmen Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,

II)Sanığın hırsızlık suçuna ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 20.12.2022 tarih, 2022/3593 Esas, 2022/3392 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek hırsızlık suçundan verilen karar temyiz edilirken herhangi bir gerekçe gösterilmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,

III)Sanık müdafiinin hırsızlık suçuna ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz talebinin, ilk derece mahkemesinin kovuşturma aşamasının sonucunda verilen mütalaa doğrultusunda sanık hakkında kurduğu hükmün yasalara aykırı olduğu, mahkemenin verilen kararda verilen cezanın alt sınırdan uzaklaşarak üst hadden ceza verilmesi sebebini gerekçeli kararında tartışmamış ve herhangi bir açıklamada bulunmadığı, sanığın beyanları ve dosyada bulunan delillerde de anlaşılacağı üzere teşebbüs aşamasında kalan bir suçun değerlendirilmesinin de mahkemece yapılmadığı,

sanığın gerek soruşturma gerekse kovuşturma safhalarında tarafına isnad edilen suç hakkında yaşanan olayları dosdoğru bir şekilde beyan ettiği, ayrıca katılanın zararını samimi beyanlarıyla zararını gidermek istediğini mahkemeye arz ettiği, sanığın bir anlık gafletle sadece sadece gezmek amacıyla motorsikleti yerinden aldığı, ceza evinden çıkar çıkmaz müştekinin zararını gidereceğini söylediği ancak mahkemenin süre talebini reddettiği, bulunduğu mevcut durumda zararı gideremeyeceğinin açık olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;