KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/23107 E., 2025/21642 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Aralık 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2022/4007 E., 2023/1375 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
352 kelime·2 dk okuma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, hükmedilen cezanın hukuki dayanaktan yoksun olduğuna ve müvekkilinin suçsuz olduğuna, hırsızlık suçunun manevi unsurunun kast olduğuna ve suçun manevi unsurunun oluşmadığına, çünkü müvekkilinin suçun konusunu oluşturan çorap içerisinden almış olduğu paraları çalmak kastı gütmediğine, dosya içerisindeki sanık ifadelerinden de anlaşılacağı üzere bilinci yerinde değil iken ve haksız tahrik hali içindeyken katılanın göstermiş olduğu çorap içerisinden, kullanmış oldukları alkolün etkisindeyken paraları aldığına,
yargılama konusu çalınan eşyanın maddi değerinin az olduğuna, müvekkili hakkında TCK'nın 145. maddesi doğrultusunda ceza verilmesinden vazgeçilmesi ya da cezada indirim yoluna gidilmesi gerekmekte iken müvekkilinin atılı suçu işlediği kanaatiyle cezalandırılmasına karar verildiğine, bu sebeple açıkça müvekkili lehine olan yasal düzenlemelerden faydalandırılmadığına, mahkeme kararının bu yönüyle de kabulünün mümkün olmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/23107, K. 2025/21642, 2 Aralık 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama