Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2313 K.2024/9725

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın olay tarihinde gece vakti, şikâyetçinin limon deposuna duvarı kırmak suretiyle girilerek 110 kasa limonun çalınmasına yardım etmek şeklindeki eyleminin 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 493/1, 522 maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçunu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 116/4, 119/1-c, 39/2. maddelerinde belirtilen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarını oluşturduğu,

765 sayılı Kanun'un 493/1, 522. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/3, 104/2. maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun'un aynı suça uyan 142/1-b, 143, 116/4, 119/1-c, 39/2. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Kanun'un 7/2, 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri ışığında, dava zamanaşımı bakımından 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun hükümlerinin sanık yararına olması ve 10 yıllık asli dava zamanaşımının,

06.12.2005 olan ilk mahkûmiyet tarihi ile 06.02.2020 olan son mahkûmiyet tarihleri arasında (Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği tarih olan 26.06.2012 ile denetim süresi içerisinde suçun işlendiği tarih olan 21.04.2016 tarihleri arasında zamanaşımının durduğu da gözetilerek), gerçekleştiği gözetilmeden, sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,