Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/23186 K.2023/7012

Dosya incelenerek gereği düşünüldü. Suça sürüklenen çocuk hakkında mahkemesince hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin yapılan temyiz istemi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2015/17697 Esas, 2016/2370 Karar sayılı ilâmı ile düzeltilerek onanmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.09.2022 tarih, KD/2021/110038 sayılı karar düzeltme talebi üzerine,

yapılan inceleme sonucu Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 10.11.2022 tarihli ve 2022/8847 Esas, 2022/18680 Karar sayılı ilâmı ile karar düzeltme talebinin kabulü ile Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2015/17697 Esas, 2016/2370 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin bozulmasına karar verildiğinin tespiti ile yapılan incelemede.

İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek, eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

1-İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde yaş küçüklüğü nedeniyle indirim yapılırken uygulama maddelerinin 5237 sayılı Kanun'un 31/2. maddesi yerine aynı Kanun'un 31/3. maddesi olarak yazılması, 2- Önceki hükmün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiği ve Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin, 25.02.2016 tarihli düzeltilerek onama kararı sonrasında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının lehe karar düzeltme talebi doğrultusunda bozulduğunun anlaşılması karşısında, lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuğa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde, "5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 31/3. maddesi" ibaresi çıkarılarak yerine "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/2. maddesi" ibaresinin eklenmesi ile hüküm fıkralarından yargılama gideri ile ilgili bölümden,