Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/23251 K.2025/23978

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin "sanığın eşine uyguladığı şiddet ve hakaret nedeniyle eşinin sanığa karşı boşanma davası açtığına ve tarafların fiilen ayrı yaşamaya başladıklarına, sanığın bunun üzerine hem boşanma aşamasında olduğu eşine karşı defalarca kontrolsüz hareketlerde bulunduğuna, hem de müvekkili katılana karşı bu hareketlerini devam ettirdiğine,

sanığın müvekkiline karşı husumeti bu kadar aleniyken TCK'nın 167/1-b maddesi gereğince sanık lehine ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesinin hukukun temel amacı olan sosyal düzenin korunması ve maddi gerçeğin açığa çıkması amacına ters düştüğüne, sanığın katılanla ve eşiyle hiçbir şekilde bir bağı kalmadığına, sanığın gerek eşine, gerekse müvekkiline karşı işlemiş olduğu suçlar nedeniyle aile bütünlüğünün ortada kalmadığına, dolayısıyla bu yasa maddesinin iş bu dava da uygulanmaması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;